5 راهکار کاربردی برای افزایش راندمان چیلرها-قسمت اول

 

تعمیر و نگهداری پیشگیرانه، عمر تجهیزات را افزایش می‌دهد و بهره‌وری انرژی را بهبود می‌بخشد. چیلرها بخش قابل توجه‌ای از سرمایه‌گذاری پروژه‌ها را به خود اختصاص می‌دهند و یکی از مهم‌ترین عوامل برای هزینه‌های عملیاتی در تاسیسات سازمانی و تجاری هستند. برای بسیاری از سازمان‌ها، چیلرها مصرف کنندگان عمده انرژی هستند و تعمیر و نگهداری همه جانبه برای اطمینان از قابلیت و کارایی آن‌ها ضروری است.

در حالی که برخی از سازمان‌ها از روش‌های تعمیر و نگهداری قدیمی-از جمله آنالیز ارتعاش، ترموگرافی مادون قرمز و آزمایش بار روتور- استفاده می‌کنند، یک برنامه تعمیر و نگهداری پیشگیرانه همه جانبه (PM) می‌تواند تضمینی برای اطمینان از عملکرد و کارایی یک چیلر باشد.

راندمان چیلرها در طول دهه گذشته به دلیل پیشرفت کنترل‌ها، مبردها و تجهیزات جدید به طور مداوم بهبود یافته است. در نتیجه، اکنون چیلرها دارای راندمان موثرتری هستند و تعمیر و نگهداری منظم بسیار مهم است. هنگام طراحی یک برنامه تعمیر و نگهداری پیشگیرانه همه جانبه برای تجهیزات خنک‌کننده، متخصصین تعمیر و نگهداری باید پنج گام اساسی را در نظر داشته باشند.

راهکارهای افزایش راندمان چیلرها

گام اول: از وجود هرگونه نشتی احتمالی در قسمت‌های مختلف اطمینان حاصل کنید

تولیدکنندگان چیلر توصیه می‌کنند که آزمایشات فصلی از کمپرسورها برای تشخیص نشتی انجام گیرد. چیلرهای با فشار پایین در سیستم‌های تبرید خود از گاز CFC-11 و یا HCFC-123 که در فشاری زیر فشار جو عمل می‌کنند، استفاده می‌کنند. امروزه این چیلرها بسیار رایج هستند اما به دلیل نشتی، هوا و رطوبت به صورت غیرمتراکم به این سیستم‌ها وارد می‌شود.

هوا و رطوبت غیرمتراکم در کندانسور محبوس می‌شود و به طور کلی سبب افزایش فشار متراکم و قدرت کمپرسور و کاهش کارایی و ظرفیت سیستم سرمایش می‌شود. چیلرهای با فشار پایین دارای واحدهای تصفیه با راندمان بالا هستند که با حذف هوا و رطوبت غیرمتراکم سبب حفظ فشار مناسب کندانسور و افزایش بهره‌وری عملکرد آن می‌شوند.

رطوبت در چیلرها سبب تولید انواع اسیدها می‌شود. اسیدها عامل زنگ‌زدن سیم پیچ‌های موتور و یاتاقان و ایجاد پوسیدگی در داخل پوسته هستند. ذرات پوسیده داخل لوله‌های مبدل حرارتی سبب کاهش اثربخشی انتقال حرارت و بازده کل می‌شوند.

بهترین راه برای بررسی نشتی یک چیلر با فشار پایین، نظارت بر زمان اجرا واحد تصفیه و مقدار تجمع رطوبت است. اگر هر کدام از این ارقام خیلی زیاد باشد، دلالت بر نشتی دستگاه دارد. سایر نشانه‌های نشتی هوا سیستم عبارت‌اند از افزایش فشار اصلی و دمای تراکم.

چیلرهای با فشار بالا در سیستم‌های تبرید خود از گاز CFC-12، HFC-134a و یا HCFC-22 که در فشاری بیش از فشار جو عمل می‌کنند، استفاده می‌کنند. نشت در این نوع چیلرها، مبردهای خطرناکی را در محیط آزاد می‌کند. 

نشت همچنین منجر به کاهش بار مبرد و سایر مشکلات عملیاتی مانند کاهش فشار اواپراتور می‌شود که می‌تواند سبب کاهش ظرفیت سیستم سرمایش شود. در چیلرهای با فشار بالا، تکنسین‌ها باید میزان بار مبرد و فشار اواپراتور را برای تشخیص نشتی کنترل کنند. 

راهکارهای افزایش بهره‌وری چیلرها

در مقاله بعدی به تشریح دو راهکار آنالیز روغن و مبرد چیلر و تمیز نگه‌داشتن لوله‌ها برای افزایش راندمان چیلرها، اشاره خواهد شد.